Piotr Michałowski
| Piotr Michałowski | |||
| poeta, wykładowca akademicki | |||
|
| |||
| Data urodzenia | 13 lipca 1955 | ||
| Miejsce urodzenia | Bydgoszcz | ||
| Narodowość | polska | ||
Piotr Michałowski (ur. 1955) – poeta, eseista, krytyk literacki i teatralny, wykładowca akademicki.
Życiorys
Piotr Michałowski urodził się 13 lipca 1955 roku w Bydgoszczy. W 1982 roku ukończył filologię polską na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu i w tym samym roku zamieszkał w Szczecinie. W latach 1982-1993 pracował jako bibliotekarz. Podyplomowe Studium Bibliotekarskie na Uniwersytecie Wrocławskim ukończył w 1987 r. W 1992 r. przystąpił do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, w którym do 1996 r. był wiceprezesem, a przez rok (do 1997) prezesem[1].
Jako poeta debiutował w 1981 roku na łamach krakowskiego dwutygodnika „Student”. Jego współpracę z tym czasopismem zakończył stan wojenny. W 1984 roku w drugim obiegu ukazuje się jego debiutancki tom Poemat w czerwieni. Dopiero dekadę później publikuje kolejny tom – Powidok powietrza.
Po zakończeniu pracy jako bibliotekarz został pracownikiem zakładu Teorii Literatury Instytutu Filologii Polskiej Uniwersytetu Szczecińskiego. W tym samym roku obronił pracę doktorską na UAM, która ukazała się drukiem w 1999 roku. Na podstawie wydanej w 2001 roku książki Granice poezji i poezja bez granic zdał kolokwium habilitacyjne w Instytucie Badań Literackich PAN w Warszawie i uzyskał stopień doktora habilitowanego [2].
Na Uniwersytecie Szczecińskim w latach 2007-2010 pełnił funkcję wydziałowego rzecznika dyscyplinarnego, zaś w latach 2007-2013 przewodniczącego komisji ds. przewodów doktorskich w zakresie literaturoznawstwa. Od 2008 roku jest kierownikiem Zakładu Teorii i Antropologii Literatury [3].
Jest autorem wielu publikacji i artykułów naukowych. Jego badania poświęcone są przede wszystkim współczesnej poezji polskiej. Jego artykuły, szkice i recenzje ukazywały się m.in. w „Pamiętniku Literackim”, „Tekstualiach”, „Tekstach Drugich”, „Polonistyce”, „Literaturze na Świecie” i „Odrze”.
Jest jednym ze współzałożycieli Szczecińskiego Dwumiesięcznika Kulturalnego „Pogranicza”, w którym zajmował stanowisko sekretarza redakcji i prowadził stałą rubrykę Z narożnika mapy. Tom z zebranymi felietonami z tego okresu ukazał się w 2017 roku. Pełni również funkcję redaktora poetyckiej serii Tablice w Wydawnictwie Forma.
Książki naukowe
- 1999 – Miniatura poetycka, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, Szczecin
- 2001 – Granice poezji i poezja bez granic, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, Szczecin
- 2008 – Głosy, formy, światy. Warianty poezji nowoczesnej, Wydawnictwo Universitas, Kraków
- 2012 – Mikrokosmos wiersza. Interpretacje poezji współczesnej, Oficyna Wydawnicza Impuls, Kraków
- 2014 – Narożnikowo, centralnie, pogranicznie. Szkice szczecińskie i europejskie, Wydawnictwo FORMA, Szczecin
- 2017 – Z narożnika mapy, Fundacja Literatury imienia Henryka Berezy, Szczecin
Poezja
- 1984 – Poemat w czerwieni, Chałupniczy Instytut Wydawniczy im. K. Żygulskiego, Poznań (w drugim obiegu)
- 1994 – Powidok powietrza, Wydawnictwo 13 Muz, Szczecin
- 1998 – Li(me)ryczny plan Szczecina Szczecin (zbiór limeryków), Wydawnictwo Foka, Szczecin
- 1999 – Za czarnym wielokropkiem, Wydawnictwo „Kurier-Press”, Szczecin
- 2004 – Głosem prawie cudzym (z poezji okołokonferencyjnej), Wydawnictwo Krytyki Artystycznej „Miniatura”, Kraków
- 2007 – Rytmy, albo wiersze na czas, Wydawnictwo Margrafsen, Bydgoszcz
- 2009 – Pierwowzory i echa (Od Kochanowskiego do Barańczaka), Wydawnictwo Miniatura, Kraków
- 2011 – Cisza na planie, Wydawnictwo Forma, Szczecin
Bibliografia
M. Łukaszewicz, Inżynier wyobraźni, „Nowe Książki” 1994 nr 11, s. 61-62. W. Oszajca, W centrum nienazwane., „Pogranicza” 1995 nr 2, s. 86-87. L. Szaruga, Limeryczny Szczecin Michałowskiego, „Pogranicza” 1998 nr 4, s. 131-132. A. Skrendo, Dla Piotra, „Pogranicza” 1999 nr 6, s. 76-78. J. Madejski, Monady, diady i... szarady, „Pogranicza” 1999 nr 3, s. 124-126. L. Szaruga, Teoria miniatury, „Nowe Książki” 1999 nr 9, s. 27. M. Mikołajczak, Gry i granice, „Nowe Książki” 2001 nr 8, s. 16-17. A. Dziadek, Wielogłosy Piotra Michałowskiego, "Opcje" 2005 nr 1, s. 59-60. E. Kuźma, Między Biblioteką Babel a zabawą, "Pogranicza" 2005 nr 1, s. 59-62. J. Madejski, Cudzym głosem, "Pogranicza" 2005 nr 1, s. 63-66. M. Mikołajczak, Duch eksperymentu, "Teksty Drugie" 2005 nr 5, s. 155-158. M. Mikołajczak, Czternaście stacji. O sonecie Przyszłość Piotra Michałowskiego, „Pogranicza” 2007 nr 5, s. 82-88. A. Czarkowska, Między chaosem rzeczy a rytmem formy, "Tekstualia" 2007 nr 4, s. 173-177. T. Mackiewicz, Marginesy poezji nowoczesnej, „Tekstualia” 2009 nr 2, s. 179-182. Z. Chojnowski, Zaklinanie chaosu, "Nowe Książki" 2012 nr 2, s. 58-59. A. Kałuża, Pragnienie naukowości, "Pamiętnik Literacki" 2012 z. 2, s. 190-195. E, Balcerzan, Piotr Michałowski. Nowoczesności nigdy nie za wiele, w tegoż, Pochwała poezji. Z pamięci, z lektury, Mikołów 2013, s. 437-448.
- ↑ Literatura na Pomorzu Zachodnim do końca XX wieku. Przewodnik encyklopedyczny, pod red. I. Iwasiów i E. Kuźmy, Szczecin 2003, s. 242
- ↑ http://www.us.szc.pl/main.php/michalowski/?xml=load_page&st=3207 [dostęp: 16 listopada 2017]
- ↑ Tamże