Konrad Wojtyła
| Konrad Wojtyła | |||
| poeta, dziennikarz | |||
|
| |||
| Data urodzenia | 22 grudnia 1979 | ||
| Miejsce urodzenia | Zielona Góra | ||
| Narodowość | polska | ||
Konrad Wojtyła (ur. 1979) - poeta, dziennikarz
Życiorys
Konrad Wojtyła urodził się 22 grudnia 1979 r. w Zielonej Górze. Jest absolwentem III LO im. prof. Tadeusza Kotarbińskiego w Zielonej Górze. Ukończył filologię polską z dziennikarstwem w Katedrze Komunikacji Językowej i Społecznej na Uniwersytecie Zielonogórskim.
Od 1998 roku związany jest z Polskim Radiem. W latach 1998-2003 pracował w zielonogórskim Radiem Zachód. Od 2003 roku jest pracownikiem Polskiego Radia Szczecin. W tym czasie, przez rok (od sierpnia 2010 do sierpnia 2011 roku) był tam zastępcą redaktora naczelnego.
Jest autorem kilku tomików poezji, słuchowisk radiowych, książki z wywiadami, a także publikował w wielu czasopismach. Debiutował w 2000 roku tomem poetyckim Z dwojga złego wybieram miłość.
W latach 2005-2009 pełnił funkcję zastępcy redaktora naczelnego kwartalnika literacko-filozoficznego „fo:pa”. Od 2012 do 2014 roku był wiceprezesem Fundacji Literatury imienia Henryka Berezy w Szczecinie i redaktorem naczelnym kwartalnika „eleWator”, który wydawany jest przez te fundację. Od 2015 roku jest wiceprezesem zarządu Fundacji im. Sławomira Mrożka.
Od 2014 roku jest jurorem Ogólnopolskiej Nagrody Literackiej dla Autorki Gryfia. W 2018 roku znalazł się w Kapitule Lubuskiego Wawrzynu Literackiego.
W 2015 roku przełożył z jidisz na język polski nieznane utwory Eliasza Rajzmana. Podobnie, jak inni tłumacze, korzystał z przekładów filologicznych.
W 2015 roku wraz z Maciejem Meleckim, w Zakładzie Narodowym im. Ossolińskich we Wrocławiu, odkrył nieznane wiersze i opowiadania Rafała Wojaczka, które opublikowano w tomie Nie te czasy. Utwory nieznane (2016).
Twórczość
Poezje
2000 – Z dwojga złego wybieram miłość, Pracownia Wydawnicza AND, Zielona Góra-Wrocław 2002 – Fri low, WiMBP im. C. Norwida, Zielona Góra 2004 – Wiersze fatalne, WiMBP im. C. Norwida, Zielona Góra 2010 – może boże, Instytut Mikołowski, Mikołów 2013 – Czarny wodewil, WBPiCAK, Poznań 2017 – Znak za pytaniem, WBPiCAK, Poznań
Wywiady
2014 – Rewersy. Rozmowy literackie, Instytut Mikołowski, Mikołów
Przekłady
2015 – Eliasz Rajzman, Mech płonący, Towarzystwo Społeczno-Kulturalne Żydów w Polsce, Szczecin (razem z Katarzyną Suchodolską, Józefem Bursewiczem, Stanisławem Witem Wilińskim, Arturem D. Liskowackim i Piotrem Michałowskim)
Nagrody
Jest laureatem Lubuskiego Wawrzynu Literackiego (2010) za tom może boże i Nagrody Otoczaka za tom poetycki Znak za pytaniem (2017). W 2015 roku został „Dziennikarzem Roku” Pomorza Zachodniego.
