Anastazja Siczek

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Wersja z dnia 10:53, 23 sty 2026 autorstwa Adam Bruski (dyskusja | edycje) (Utworzono nową stronę "{{Osoba infobox |osoba= Anastazja Siczek |grafika_osoba= Anastazja Siczek.JPG |grafika_opis= Anastazja Siczek |funkcja= |urodziny_data= 3 marca 1906 |urodziny_miejsce= Petersburg |smierc_data= 31 grudnia 1980 |smierc_miejsce= |miejsce_spoczynku= Cmentarz Komunalny w Koszalinie, kw. G-5, rz. 5, nr 2 |lokalizacja_grobu= https://cmentarz.koszalin.mpcms.pl/icormain/chapter_20061.asp?smode=1&fnazwisko=Siczek&fimie=Anastazja&fdatazgonu=1980-12-31 |lata_dz…")
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Anastazja Siczek
brak zdjecia
brak zdjecia
Anastazja Siczek
Data urodzenia 3 marca 1906
Miejsce urodzenia Petersburg
Data śmierci 31 grudnia 1980
Miejsce spoczynku Cmentarz Komunalny w Koszalinie, kw. G-5, rz. 5, nr 2
Lokalizacja grobu zobacz na mapie
Lata działalności 1953–1980


Anastazja Siczek (1906–1980) – nauczycielka, bibliotekarka. Pionierka bibliotekarstwa koszalińskiego. Społeczniczka.

Życiorys

Anastazja Siczek urodziła się 3.03.1906 r. w Petersburgu. Z zawodu nauczycielka, w latach 1925-1943 uczyła w szkołach podstawowych w województwie lubelskim. W listopadzie 1945 r. przybyła do Koszalina. Przez 8 następnych lat pracowała w administracji służby zdrowia walnie przyczyniając się do zorganizowania wielu ośrodków zdrowia na terenie miasta i powiatu koszalińskiego. Potem krótko pracowała w Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej. W 1953 roku przeszła do pracy najpierw w Miejskiej Bibliotece Publicznej a potem Wojewódzkiej i Miejskiej Bibliotece Publicznej w Koszalinie. Przez wiele lat pełniła obowiązki instruktora, potem bibliotekarza i starszego bibliotekarza. Po przejściu na emeryturę, aż do śmierci pracowała w bibliotece w niepełnym wymiarze godzin.

Nie założyła rodziny. Poza pracą była bardzo aktywna społecznie. Od 1954 r. zaangażowała się w działalność Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego. Przez wiele piastowała szereg odpowiedzialnych funkcji w zarządach oddziału, okręgu i wojewódzkich władzach PTTK w Koszalinie. Ponadto była członkinią wielu komisji krajoznawczych, m.in. Turystyki Pieszej, Opieki nad Zabytkami. Była przewodnikiem turystyki pieszej, instruktorem krajoznawstwa Polski, społecznym opiekunem zabytków. Popularyzowała piękno ziemi koszalińskiej wśród młodzieży organizując imprezy krajoznawcze i turystyczne. Czynnie w nich uczestniczyła nawet w wieku 70 lat.

Była aktywnym członkiem Stronnictwa Demokratycznego w Koszalinie. Od 1947 r. społecznym sekretarzem a następnie przewodnicząca Powiatowego Komitetu Stronnictwa Demokratycznego w Koszalinie a także we władzach wojewódzkich koszalińskiego SD.

W latach 1950-1954 była radną Wojewódzkiej Rady Narodowej a od 1958 r. przez 15 lat – radną Miejskiej Rady Narodowej w Koszalinie. Z zamiłowaniem i, przez wiele lat była społecznym kuratorem sądowym dla nieletnich. Wielu jej podopiecznych pamięta życzliwość, serce i pomocną dłoń podaną przez panią Anastazję w trudnych chwilach życia.

W grudniu 1974 r. była jedną z założycielek Oddziału Wojewódzkiego Towarzystwa Przyjaciół Pamiętnikarstwa w Koszalinie. Do końca życia pełniła w nim funkcję skarbnika.

Niezwodna kronikarka biblioteczna, Krystyna Zgrzebnicka napisała, że sensem życia pani Anastazji Siczek było służenie innym ludziom. Była bardzo lubiana i ceniona przez koleżanki.

Za niestrudzoną i wszechstronną pracę zawodową, polityczną i społeczną otrzymała wiele odznaczeń państwowych i odznak honorowych. Brązowy i Srebrny Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, medale 10-lecia i XXX-lecia PRL, Odznakę 1000-lecia Państwa Polskiego, Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury”, „Za Zasługi w Rozwoju Województwa Koszalińskiego”, „Zasłużony dla m. Koszalina”, Złotą Odznakę PTTK, i wiele innych. Na emeryturę odeszła w 1980 r.

Zmarła 31.12.1980. Została pochowana na Cmentarzu Komunalnym w Koszalinie (Kwatera: G-5,Rząd: 5 Nr grobu:2) w asyście wielu przyjaciół. W kilka miesięcy po śmierci, na jej mogile staraniem przyjaciół, wzniesiono prosty, skromny nagrobek.

Bibliografia

  1. Hudymowa Maria: Sylwetki pracowników bibliotek publicznych województwa koszalińskiego. „Bibliotekarz Zachodniopomorski”. 1975, nr 4, s. 57
  2. Konarski Bernard: Z żałobnej karty. Anastazja Siczek (1906-1980). „Bibliotekarz Zachodniopomorski”. 1984, nr 1, s. 70-71
  3. Kroniki Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej w Koszalinie



Autor opracowania: Małgorzata Zychowicz



Redakcja: Adam Bruski