Andrzej Palmirski
Andrzej Palmirski (1946–2022) – historyk, dziennikarz, publicysta
STRONA W BUDOWIE
Życiorys
Andrzej Leonard Palmirski urodził się 17 maja [[1946] roku w Szczecinie.
Studiował na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego. Dyplom magistra historii uzyskał w 1971 roku.
Początkowo pracował w Polskim Radiu Szczecin. W 1977 roku przeniósł się do redakcji „Głosu Szczecińskiego”. Jako dziennikarz prasowy przeszedł wszystkie szczeble kariery zawodowej. Kolejno był reporterem, publicystą, kierownikiem działu. Zajmował się publicystyką społeczno-polityczną i historyczną. W 1994 roku został pierwszym w historii „Głosu Szczecińskiego” redaktorem naczelnym wybranym w sposób demokratyczny. Dzięki wprowadzonym przez niego zmianom dziennik stał się niezależną gazetą Pomorza Zachodniego. Unowocześnił proces wydawania gazety, wprowadzając komputeryzację. Zmienił także dotychczasowy format pisma.
W 1996 roku zrezygnował ze stanowiska. Jako publicysta, zajął się redagowaniem wydań magazynowych „Głosu Szczecińskiego”.
W 2002 roku odszedł z redakcji i podjął pracę w biurze prasowym Urzędu Marszałkowskiego w Szczecinie.
W latach 2005-2007 był redaktorem naczelnym miesięcznika „Merkuriusz Zachodniopomorski”, autorem cykli: „Z przeszłości Pomorza Zachodniego”, „Historia to dzieje”, „Józef Piłsudski – próba biografii”, „Pionierskim szlakiem”.
Był autorem kilkudziesięciu opowiadań i nowel, drukowanych w różnych czasopismach, powieści Taniec śmierci oraz albumu Region of the United Europe – Western Pomerania (2003, 2004). Był współautorem albumów Szczecin w PRL (2011) oraz Szczecin – Wały Chrobrego (2011).
Zmarł w 2022 roku.
Publikacje
- 2003 – Region of the United Europe – Western Pomerania (wyd. II 2004)
- 2011 – Szczecin w PRL (współautor)
- 2011 – Szczecin – Wały Chrobrego (współautor)
Nagrody i wyróżnienia
- 1988 – nagroda klubów twórczych SDP