Nowożytne bramy miejskie
Nowożytne bramy miejskie
W wyniku zajęcia miasta przez koronę szwedzką a następnie władze pruskie, a także w wyniku licznych w tym okresie oblężeń miasta i innych działań wojennych podjęto szereg prac rozbudowy fortyfikacji zabezpieczających miasto. Oprócz nowych linii obronnych w postaci fortów, wałów ziemnych, bastionów, fos i innych tego typu umocnień miastu miastu przybyły nowe bramy miejskie. Z czterech średniowiecznych bram lądowych w wyniku oblężenia z roku 1659 zburzone zostały zewnętrzne bramy Bramy Passawskiej, a jej wewnętrzna brama została zburzona na początku XVIII wieku. Na jej fundamentach wybudowano wiatrak. Na początku XVIII wieku wraz z średniowiecznymi murami miejskimi w całości usunięto Bramę Młyńską. Natomiast z Bramy Panieńskiej pozostawiono tylko bramę zewnętrzną, a z Bramy Świętego Ducha bramę wewnętrzną. Pozostawiono także bramy wodne, które ostatecznie rozebrano do końca lat 30. XIX wieku. Z kolei z wybudowanych w czasach pruskich bram lądowych do obecnych czasów zachowały się tylko Brama Berlińska nazwana po 1945 roku Bramą Portową, Brama Królewska oraz relikty po Bramie Parnickiej położonej na Łasztowni.
W ramach modernizacji nowożytnych fortyfikacji w czasach szwedzkich i pruskich zostały wybudowane następujące bramy lądowe:
- Brama Portowa (Berlińska)
- Brama Nowa
- Brama Brandenburska
- Brama Berlińska
- Brama Hołdu Pruskiego (Królewska)
- Brama Anklamska
- Brama Królewska
- Brama Anklamska
- Brama Kozia
- Brama Parnicka
- Nowa Brama Panieńska
- Brama Ślimacza
- Brama Odrzańska
- Brama Góry Młyńskiej
- Brama Nowa (Nowe Miasto)
