Pałac (Kulice)

Pałac w Kulicach
Nazwa niemiecka	Külz
Lokalizacja	Kulice, gmina Nowogard
Projektant	nieznany
Data budowy	1848 r.

Pałac w Kulicach (niem. Külz, gmina Nowogard)

Wieś

Wieś o średniowiecznym pochodzeniu. W XIV wieku osada należała do biskupa kamieńskiego i liczyła 56 łanów. Było to dawne lenno rodziny von Dewitzów z Dobrej.

W 1727 roku właścicielem majątku za cenę 7 000 talarów (razem z Jarchlinem i Konarzewem) został podporucznik August Friedrich von Bismarck. W rękach rodziny von Bismarcków majątek pozostał do 1945 roku. W 1747 roku właścicielem osady był kapitan Bernd August von Bismarck. W 1784 roku we wsi istniał folwark, 12 gospodarstw chłopskich, 20 zagród oraz karczma. W 1814 roku właścicielem majątku był rotmistrz Carl Wilhelm Ferdnand von Bismarck, który przeniósł siedzibę rodową do Konarzewa. W 1845 roku właścicielem majątku liczącego około 1000 ha ziemi był Bernhard von Bismarck (brat kanclerza Ottona von Bismarcka) - szambelan dworu, deputowany i starosta powiatu nowogardzkiego. W 1892 roku dobra ziemskie obejmowały 963 ha ziemi, a w folwarku prowadzono hodowlę 1400 sztuk owiec. W latach 1914-1939 właścicielem majątku liczącego 1055 ha ziemi był major Bernd von Bismarck.

Po II wojnie światowej folwark wszedł w skład Państwowych Nieruchomości Ziemskich. Następnie na jego terenie utworzono PGR, który do 1971 roku wchodziło w skład KPGR w Radosławiu. W latach 1987–1990 dawny majątek należał do KPGR Kulice z siedzibą w Nowogardzie.

Pałac

We wsi znajduje się neoklasycystyczny pałac o powierzchni 1725 m² zbudowany w 1848 roku. Jest to obiekt założony na rzucie prostokąta, który na przestrzeni lat został rozbudowany o skrzydła boczne i oranżerię. Na przełomie 1994 i 1995 roku obiekt został odrestaurowany. Do 2012 był własnością „Fundacji Akademii Europejskiej Kulice–Külz” założonej przez Philippa von Bismarcka. Obecnie należy do Uniwersytetu Szczecińskiego.

W sąsiedztwie znajdują się zabudowania gospodarcze oraz park dworski o powierzchni 4 ha z bogatym starodrzewem złożonym m.in. z dębów, kasztanowców, żywotników, lip, grabów, wejmutki, jesionu i żywotnika.

Obiekt dostępny.

Bibliografia

Karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa - Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie

Autor opracowania: Maciej Burdzy