16 Samodzielny Pułk Czołgów
16 Samodzielny Pułk Czołgów - oddział pancerny ludowego Wojska Polskiego. Sformowany wiosną 1951 na podstawie „Planu zamierzeń organizacyjnych na lata 1951-1952” Stacjonował przy ulicy Ku Słońcu.
Struktura pułku
- dowództwo i sztab
- sześć kompanii czołgów średnich
- batalion artylerii pancernej
- dwie kompanie dział pancernych
- kompanię technicznego zaopatrzenia
- plutony: łączności i saperów.
Uzbrojenie pułku stanowiły: 63 czołgi średnie T-34/85 i 18 dział pancernych. W grudniu 1952 zmieniono etat. W pułku zmniejszono ilość kompanii czołgów średnich do trzech i jednej kompanii dział pancernych. Ogólna liczba podstawowego sprzętu bojowego wynosiła wtedy 30 czołgów i 5 dział pancernych.
W składzie 12 Dywizji
Pod koniec 1954 zmieniono jego nazwę na 16 Pułk Czołgów i Artylerii Pancernej i właczono go w struktury 12 Dywizji Piechoty. W 1967 przemianowano go na 25 Drezdeński Pułku Czołgów Średnich. Rozformowano 31 grudnia 1990.
Przeformowania
16 Samodzielny Pułk Czołgów → 16 Pułk Czołgów → 16 Pułk Czołgów i Artylerii Pancernej → 25 Drezdeński Pułku Czołgów Średnich
Źródła
- Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń;Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 8388089676.
