Anna Łabędź
Anna Łabędź - pierwsza mieszkanka Szczecina, którą polska załoga wraz Piotrem Zarembą spotkała 30 kwietnia 1945 roku; zaraz po drugim w historii przyjeździe do miasta polskiego prezydenta
Do zdarzenia doszło przy placu Zwycięstwa w czasie przejazdu ciężarówką 23-osobowej, polskiej grupy przez śródmieście Szczecina. Anna Łabędź okazała się Polką, która mieszka z mężem - Janem - od 30 lat w mieście. Przekazała załodze informacje o opustoszałym mieście i nielicznych Polakach, którzy ukrywają się w piwnicach Szczecina. Potwierdziła także wiadomości o pożarach, które wybuchały w mieście.
Anna Łabędź wspominana jest przez Piotra Zaremba jako starsza kobieta, która udawała się po wodę do pobliskiej pompy ulicznej. Na widok polskiej flagi, zdobiącej pojazd, według relacji - „rozpłakała się i nie mogła złapać tchu”. Została obdarowana przez załogę podstawowymi produktami żywnościowymi: chlebem, kaszą i tłuszczem.
Bibliografia
- Zaremba P., Wspomnienia prezydenta Szczecina 1945-1950, Poznań 1977, s. 76-77.
Artykuł z Internetowej Encyklopedii Szczecina znajduje się w trakcie weryfikacji i oczekuje na ewentualne uzupełnienie bibliografii i/lub dostosowanie do standardów Encyklopedii Pomorza Zachodniego