Euphrosyne Auen
| Euphrosyne Auen | |||
| poetka | |||
|
| |||
| Data urodzenia | 3 października 1677 | ||
| Miejsce urodzenia | Kołobrzeg | ||
| Data śmierci | 15 czerwca 1715 | ||
| Miejsce śmierci | Kołobrzeg | ||
| Narodowość | niemiecka | ||
Euphrosyne Auen (Aue) (1677-1715) - poetka.
Życiorys
Euphrosyne Auen urodziła się 3 października 1677 roku. Była córką miejskiego lekarza i skarbnika rady Johanna Aue i Euphrosyne Ursini, córki Ewy Magirussin i Tertiusa Ursinusa, kaznodziei w Smolnicy (Beerfelde, Bärfelde) w latach 1629-1678. Mając 11 lat napisała po łacinie wiersz ku czci zmarłego w 1688 roku Wielkiego Elektora Fryderyka Wilhelma, a dwa lata później z okazji przybycia do Kołobrzegu nowego władcy Fryderyka III, napisała łaciński panegiryk, który osobiście wygłosiła za co otrzymała od władcy złoty medal i 8 dukatów. W 1693 roku wyjechała do Stargardu do swojego wuja Gottfrieda Aue, który był kaznodzieją w kościele augustiańskim, a także pełnił w mieście obowiązki subrektora w Kolegium Gröninga (Gröningschen Kollegium). Gottfied Aue uczył bratanicę retoryki i poezji, a słynny rektor Kolegium Gröninga, magister Nicolaus Benedictus Pascha - filozofii i historii. W następnych latach wyjechała wraz z wujem do Kołobrzegu, gdzie kontynuowała naukę m.in ucząc się francuskiego, który znała na równi z łaciną. Także swobodnie się wyrażała w tym języku w mowie i piśmie. Szczególny talent przejawiała w wierszach pisanych w języku łacińskim i niemieckim.
W 1702 roku wyszła w Kołobrzegu za mąż za oficera, Carla Christopha Fritza, który zmarł w 1707 roku. Ponownie wyszła za mąż w 1709 roku za Martina Hennekena, bogatego kołobrzeskiego kupca. Z pierwszego małżeństwa miała dziecko, które wkrótce zmarło. Z drugiego małżeństwa dzieci nie miała.
Zmarła 15 czerwca 1715 roku w Kołobrzegu.
Dzieła
14 wierszy pisanych po łacinie i niemiecku wymienia Johann Carl Conrad Oelrichs w swojej pracy Historischer Nachricht vom Pommerschen gelehrten Frauenzimmer:
- Carmen latinum in obit. Annae Gadebuschiae, coniugis Thom. Hoppii, 2 Maii 1686, 410 I Bog
- Deutsch un lateinisches Gedicht auf den Tod Mart. Sylvest. Grabe, den 18. Dec. 1686. fol
- Cupressus Brandenburgica in vlt. honorem Frid. Wilhelmi M.1688. prid. Eid. Sept. Col. Brand. fol. I Bog
- Deutsch un lateinisches Gedicht, als der Friedrich III. mit seiner Gemahlin in Colberg augekommen. (1690) I Bog. fol. in Formeines Pateuts
- Carmen lat. panegyricum in honorem Friderici III. elect. Brand. Starg. 1690. fol. in Form eines Patents.
- Carmen lat. in nuptias Wendio-Hassianas 7. Oct. 1690. fol I Bog.
Bibliografia
- Peter Paul Sinauers, Allgemeines Historisches Verzeichniss gelehrter. Frauenzimmer. Bd 1, München 1761.
- Johann Carl Conrad Oelrichs, Historisch-Diplomatische Beyträge zur Geschichte der Gelahrtheit, besonders im Hertzogthum Pommern (etc.), Berlin 1767, s.3-7.
- Pommern in der Frühen Neuzeit: Literatur und Kultur in Stadt und Region, Hrsg. Wilhelm Kühlmann, Horst Langer, 1994.
