Rejencja koszalińska
Rejencja koszalińska (niem. Regierungsbezirk Köslin) - jednostka administracyjna wprowadzona w Prusach w 1816 r. istniała do 1945 r., jako pośredni szczebel administracji pomiędzy prowincją pomorską ze stolicą w Szczecinie a powiatami. Obecnie na jej terytorium znajdują się województwa: pomorskie i zachodniopomorskie.
Nowy podział administracyjny Prus dokonany został w sierpniu 1816. Kraj podzielono na trzy prowincje, a prowincje na rejencje - Koszalin stał się siedzibą rejencji koszalińskiej, która po reformie w 1939 r. obejmowała 13 powiatów, w tym 3 miejskie -Kołobrzeg, Koszalin i Słupsk. Na czele rejencji stał prezydent rejencji - (niem. Regierungspräsident), któremu podlegali starostowie - (niem. Landräte).[1]
Administrację rządową rejencji w 10 punktach miasta. W latach dwudziestych i trzydziestych XIX w. wybudowano obiekty w narożniku ówczesnych ulic Heilig-Geiststrasse - dziś ul. Gen. Wł. Andersa, a Junkerstrasse - dziś ul. J.Słowackiego 11. W 1900 oficjalną siedziba był Pałac przy Regierungstrasse 12. W pałacu ulokowano w 1936 czasowo sztab nowo tworzonej 32. Dywizji Piechoty Wehrmachtu.
Rejencja rozbudowywała swoją strukturę, ale mimo rozbudowy obiektu, jej ekspozytury mieściły się w kilku budynkach.
Prezydenci rejencji koszalińskiej
- 1816-1828 Graf zu Dohna-Wundlaken
- 1829-1834 von Bonin
- 1835-1851 August Leopold von Fritsche
- 1852-1856 Freiherr Schüler von Senden
- 1857 wakat
- 1858-1864 Naumann
- 1865-1868 von Kotze
- 1868-1874 von Kamptz
- 1875-1883 von Auerswald
- 1884-1893 Graf Clairon d'Haussouville
- 1893-1897 Freiherr von der Reck
- 1898 wakat
- 1899-1903 von Tepper-Laski
- 1904-1908 Graf von Schwerin
- 1908-1911 Freiherr von Funck
- 1912-1918 Dr. Drews
- 1918-1922 Freiherr von Zedlitz und Neukirch
- 1922-1925 Dr. Junghann
- 1925-1934 Cronau
- 1934-1937 Goeppert
- 1938-1945 Dr. Müller
Przypisy
Bibliografia
- Ultrafiolet nr 5/2005, s. 10
- Dzieje Koszalina. Bogusław Drewniak, Henryk Lesicki. Instytut zachodniopomorski Szczecin, Monografie regionalne nr 2
