Rejencja koszalińska
Rejencja koszalińska -jednostka administracyjna wprowadzona w Prusach w 1816 istniała do 1945 jako pośredni szczebel administracji pomiędzy prowincją pomorską ze stolicą w Szczecinie a powiatami. Obecnie na jej terytorium znajdują się województwa: pomorskie i zachodniopomorskie.
Nowy podział administracyjny Prus dokonany został w sierpniu 1816. Kraj podzielono na trzy prowincje, a prowincje na rejencje - Koszalin stał się siedzibą Rejencji Koszalińskiej (Die Regierung). Rejencja koszalińska po reformie w 1939 obejmowała 13 powiatów, w tym 3 miejskie -Kołobrzeg, Koszalin i Słupsk. Na czele rejencji stał prezydent rejencji - Regierungspräsident, któremu podlegali starostowie -Landrat. [1]
Administrację rządową Rejencji Koszalińskiej ulokowano w 10 punktach miasta. W latach dwudziestych i trzydziestych XIX w. wybudowano obiekty w narożniku ówczesnych ulic Heilig-Geiststrasse- dziś ul. Gen. Wł. Andersa, a Junkerstrasse- dziś ul.J.Słowackiego 11. W 1900 oficjalną siedziba był Pałac przy Regierungstrasse 12. W pałacu ulokowano w 1936 czasowo sztab nowo tworzonej 32 Dywizji Piechoty Wehrmachtu.
Rejencja rozbudowywała swoją strukturę, ale mimo rozbudowy obiektu, jej ekspozytury mieściły się w kilku budynkach.
Prezydenci Rejencji Koszalińskiej - Regierungspräsidenten:
- 1816 bis 1828 Graf zu Dohna-Wundlaken
- 1829 bis 1834 von Bonin
- 1835 bis 1851 August Leopold von Fritsche
- 1852 bis 1856 Freiherr Schüler von Senden
- 1857 wakat
- 1858 bis 1864 Naumann
- 1865 bis 1868 von Kotze
- 1868 bis 1874 von Kamptz
- 1875 bis 1883 von Auerswald
- 1884 bis 1893 Graf Clairon d'Haussouville
- 1893 bis 1897 Freiherr von der Reck
- 1898 wakat
- 1899 bis 1903 von Tepper-Laski
- 1904 bis 1908 Graf von Schwerin
- 1908 bis 1911 Freiherr von Funck
- 1912 bis 1918 Dr. Drews
- 1918 bis 1922 Freiherr von Zedlitz und Neukirch
- 1922 bis 1925 Dr. Junghann
- 1925 bis 1934 Cronau
- 1934 bis 1937 Goeppert
- 1938 bis 1945 Dr. Müller
Prezydentami rejencji zostawali przedstawiciele górnych sfer społecznych - junkrowie, ziemianie, lekarze, prawnicy.
Bibliografia
- Ultrafiolet nr 5/2005, str. 10
- Dzieje Koszalina. Bogusław Drewniak, Henryk Lesicki. Instytut zachodniopomorski Szczecin, Monografie regionalne nr 2
