I był sobie wieżowiec (film)
I był sobie wieżowiec – film dokumentalny (2022) poświęcony historii środowiska dziennikarskiego skupionego wokół szczecińskich redakcji Polskiego Radia Szczecin i TVP3 Szczecin w latach 1980–1992. Obraz stanowi zapis wspomnień oraz próbę rekonstrukcji realiów pracy radiowej i telewizyjnej w okresie przełomu politycznego i ustrojowego, a zarazem dokumentuje dzieje tzw. „telewizyjnego wieżowca” – budynku, który przez kilkadziesiąt lat był siedzibą regionalnych mediów publicznych w Szczecinie.
Film ukazuje dorobek kilku pokoleń dziennikarzy, realizatorów, operatorów i montażystów, których audycje, reportaże, słuchowiska, teatry telewizji i filmy dokumentalne emitowane były zarówno na antenach ogólnopolskich programów Polskiego Radia (Jedynka, Dwójka, Trójka), jak i Telewizji Polskiej (Program 1, 2, 3), a także w stacjach zagranicznych. Twórcy ci należeli do znaczących postaci życia kulturalnego, społecznego i gospodarczego Szczecina oraz Pomorza Zachodniego; ich produkcje były wielokrotnie nagradzane na ogólnopolskich przeglądach i festiwalach.
Narracja filmu koncentruje się na wspólnocie zawodowej ukształtowanej wokół siedziby radia i telewizji – budynku, który po likwidacji redakcji został opróżniony, sprzedany i przekształcony w apartamentowiec. Motyw ten pełni funkcję symbolu przemian instytucjonalnych i pokoleniowych w regionalnych mediach publicznych po 1989 r.
Twórczynią filmu jest Helena Kwiatkowska (scenariusz i realizacja), przy współpracy Jarosława Daleckiego i Anny Kolmer. Autorem zdjęć i montażu jest Bartosz Jurgiewicz, czołówkę opracował Dariusz Jarmuła, a muzykę skomponował Dariusz Kabaciński. Czas trwania: 44 min 12 s. Producentami są Podcast Recording Studio, Studio13 Jarosław Dalecki oraz Stowarzyszenie Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej (Oddział w Szczecinie). Film zrealizowano przy wsparciu Zachodniopomorskiego Funduszu Filmowego Pomerania Film.
Premiera odbyła się 13 czerwca 2022 r. w Książnicy Pomorskiej. Obraz prezentowano podczas dziesięciu pokazów w szczecińskich muzeach, klubach i bibliotekach; był również emitowany na antenie TVP3 oraz ogólnopolskiego kanału TVP Historia.
W filmie wykorzystano materiały archiwalne przedstawiające m.in. Andrzeja Androchowicza, Krzysztofa Woźniewicza, Bogdana Onichimowskiego, Kingę Brandys (prowadzącą „Kronikę” w 1986 r.), Stanisława Brychcego, Władysława Daniszewskiego, Bogdana Kondratta oraz Stanisława Modelskiego, a także fotografie zespołu Polskiego Radia Szczecin i dokumentację pracy w Stoczni im. Adolfa Warskiego. Wśród bohaterów i rozmówców znaleźli się m.in. Zbigniew Puchalski, Teresa Modelska, Zdzisław Tararako, Zbigniew Kosiorowski, Jacek Kamiński, Monika Wilczyńska, Dariusz Więcaszek, Ewa Karśnicka, Włodzimierz Kaczmarek, Jan Kuczera, Leszek Foltyn, Andrzej Skrendo, Urszula Dembińska, Sylwester Woroniecki i Anna Kolmer.
Film poprzedziły publikacje książkowe: Kulisy mikrofonu i ekranu. Historia pewnego wieżowca oraz Dykcjonarz szczeciński (Szczecin 2021), zawierające wspomnienia pracowników radia i telewizji.
Galeria
-
Andrzej Androchowicz (dziennikarz, reżyser filmowy), K. Woźniewicz (realizator wizji i światła), Bogdan Onichimowski (dziennikarz) -
Stanisław Brychcy -
Władysław Daniszewski -
Reżyser montażu Bogdan Kondratt. -
Kinga Brandys (dziennikarka, prezenterka) prowadzi „Kronikę” (1986) -
Stanisław Modelski (dziennikarz muzyczny, realizator)
Bibliografia:
- Kwiatkowska H., Dalecki J., Kolmer A., I był sobie wieżowiec; Dykcjonarz szczeciński, Szczecin 2021.
- Olechowska P., Telewizja Polska Szczecin, w: P. Kuca, W. Furman, K. Wolny-Zmorzyński (red.), Publiczna telewizja regionalna w Polsce, Rzeszów 2018.
Link do filmu
