Kazimierz Kasiewicz

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kazimierz Kasiewicz
śpiewak, aktor
brak zdjecia
Data urodzenia 14 czerwca 1920
Miejsce urodzenia Kraków
Data śmierci 23 października 1986
Miejsce śmierci Szczecin


Kazimierz Kasiewiczi (1920-1986) – śpiewak, aktor

Życiorys

Kazimierz Kasiewicz urodził się 14 czerwca 1920 roku w Krakowie w rodzinie inteligenckiej. Był synem Tadeusza i Marii. W latach 1926-1930 uczęszczał do szkoły powszechnej, a później do III Państwowego Gimnazjum im. Króla Jana III Sobieskiego. Maturę o profilu humanistycznym zdał w 1938 roku.

We wrześniu 1938 roku, po otrzymaniu powołania do odbycia zasadniczej służby wojskowej, został słuchaczem Dywizyjnego Kursu Podchorążych Rezerwy Piechoty przy 20 pułku piechoty w Krakowie. Kurs ukończył 15 lipca 1939 roku w stopniu plutonowego podchorążego. Po wybuchu wojny został wysłany na front jako zastępca dowódcy kompanii. Brał udział w kilku potyczkach z Niemcami. Ranny pod Ulanowem (23 września), został przewieziony do szpitala w Kowlu. Za udział w walkach został odznaczony Krzyżem Walecznych (1939). W lutym 1940 roku powrócił do Krakowa. Od czerwca 1941 roku aż do końca okupacji pracował jako urzędnik biurowy w Generalnej Dyrekcji Kolei Wschodniej w Krakowie. Równocześnie uczył się śpiewu solowego u znanych śpiewaków, najpierw u Heleny Hrabi-Szałkiewiczowej, a potem u Adama Didura.

Po wojnie rozpoczął studia muzykologiczne na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Równocześnie był słuchaczem Studia Dramatycznego przy Starym Teatrze w Krakowie (od 1 marca 1945 do 30 czerwca 1946). Wystąpił w 8 sztukach, m.in. jako Pasterz w Mężu doskonałym Jerzego Zawieyskiego, Przechodzień w Pigmalionie George'a Bernarda Shawa, Prezydent USA w Jajku Kolumba Stefana Flukowskiego, Góral Kuba w Nowy rok bieży (jasełka) Mariana Rapalskiego. Później związał się z krakowskim Teatrem Miniatur „Siedem Kotów”, działającym przy redakcji tygodnika „Przekrój” (1946-1947). Razem z Ireną Kwiatkowską, Hanką Bielicką, Ludwikiem Sempolińskim, Tadeuszem Olszą, Jerzym Bielenią i Józefem Nowakiem występował w programach kabaretowych 3 razy miau, Od kankana do swinga, czyli 50 lat piosenki kabaretowej, Noworoczna wyborowa, Historia świata, czyli od małpy do bomby atomowej. W latach 1947-1948 był aktorem teatru „Wesoła Gromadka” przy Robotniczym Towarzystwie Przyjaciół Dzieci. Zagrał m.in. Fryca Hammera w Placówce Bolesława Prusa. W sez. 1947/48 w krakowskim Barbakanie grał Wozibrzucha i Żaka Sowizdrzała w widowisku Adama Polewki Waganci (Igrce w dom walą). W dniu 12 lipca 1948 roku przed Państwową Centralną Komisją Egzaminacyjną w Łodzi zdał eksternistyczny egzamin aktorski, który upoważniał go do występowania w teatrach muzycznych i wodewilowych.

W tym samym roku otrzymał angaż do rzeszowskiego Teatru Miejskiego (późniejszy Teatr Ziemi Rzeszowskiej). Zagrał m.in. Motylińskiego w Klubie kawalerów Michała Bałuckiego, Machunchinę w Wyspie pokoju Eugeniusza Pietrowa, Hrabiego Wacława wMężu i żonie Aleksandra Fredry i Diużikowa w Tu mówi Tajmyr Aleksandra Galicza i Konstantego Isajewa. W teatrze tym sprawował również funkcję przewodniczącego Rady Zakładowej. W 1950 roku przez jeden sezon występował na scenach Katowic i Sosnowca (Teatr Śląski im. Stanisława Wyspiańskiego ), gdzie zagrał m.in. Witolda w Romansie z wodewilu Władysława Krzemińskiego, Gołubiewa w W pewnym mieście Anatola Sofronowa, oraz Bielska-Białej i Cieszyna (Państwowy Teatr Polski). Tu zagrał Dyrektora w Kto zawinił? Georgija Midwaniego i Burczyńskiego w Grubych rybach Michała Bałuckiego. W tym ostatnim spektaklu wystąpił u boku Ludwika Solskiego. Przy radzie Miejskiej prowadził referat kulturalno-oświatowy.

W 1951 roku powrócił do rodzinnego Krakowa. Tu został zaangażowany do Państwowego Teatru Młodego Widza. Zagrał m.in. Seweryna w Panu Damazym Józefa Blizińskiego, Dijona w Opowieści zimowej Williama Shakespeare'a, Filiberta w Osobliwym zdarzeniu Carlo Goldoniego, Twardosza w Dożywociu Aleksandra Fredry. Podjął także współpracę z krakowską rozgłośnią PR (1954).

W 1958 roku przeniósł się do Gdyni. Był aktorem i śpiewakiem tamtejszego Teatru Muzycznego. Zagrał m.in. Johna Styksa w Orfeuszu w piekle Jacquesa Offenbacha, Haraburdę w Paziach królowej Marysieńki Stanisława Dunieckiego, Barona Konrada d`Aubrais w Cnotliwej Zuzannie Jeana Gilberta, Johna Old Towna w Pannie Wodnej Jerzego Lawiny-Świętochowskiego.

W 1964 roku na stałe zamieszkał w Szczecinie. Został aktorem Teatru Muzycznego. W 1971 roku przeszedł na emeryturę.

Należał do ZASP.

Zmarł 23 października 1986 roku w Szczecinie.

Teatr (Szczecin)

Tytuł Kompozytor Autor / Autor libretta Reżyseria Forma twórczości Postać Teatr Data premiery
Wesoła wdówka Franz Lehár Victor Leon, Leo Stein Edmund Wayda obsada aktorska Baron Mirko Zeta Państwowa Operetka 14 października 1964
Nasze kochane żony Edmund Borowski Eric Vivian Tidmarsh Henryk Cajzel obsada aktorska Fred Thompson; Policjant Państwowa Operetka 19 marca 1965
Panna wodna Jerzy Lawina Świetochowski Józef Słotwiński, Walery Jastrzębiec Beata Artemska obsada aktorska Bosman Państwowa Operetka 3 lutego 1965
Paganini Franz Lehár Paul Knepler, Ben Jenbach Tadeusz Laskowski obsada aktorska Hrabia Hédouville, generał w służbie Napoleona Państwowa Operetka 30 września 1965
My Fair Lady Frederic Loewe Alan Jay Lerner wg komedii Pigmalion George'a Bernarda Shawa Emil Chaberski obsada aktorska Alfred Doolittle; Harry Państwowy Teatr Muzyczny 19 lutego 1966
Jego wysokość bobasek Ryszard Sielicki Keble Howard Aleksander Rodziewicz obsada aktorska Henry Thompson Państwowy Teatr Muzyczny 21 kwietnia 1966
Ptasznik z Tyrolu Carl Zeller Moritz West (Moritz Nitzelberger) i Ludwig Held wg pomysłu Fr. Bieville'a Edmund Wayda obsada aktorska Baron Weps Państwowy Teatr Muzyczny 12 października 1966
Leśniczy z Kozienickiej Puszczy / Dyrektor teatru Karol Kurpiński / Wolfgang Amadeusz Mozart Józef Wawrzyniec Krasiński / Louis Schneider Aleksander Długosz obsada aktorska Poręba (Leśniczy z Kozienickiej Puszczy); Dyrektor teatru (Dyrektor teatru) Państwowy Teatr Muzyczny 19 kwietnia 1967
Hrabina Marica Emmerich Kálmán Julius Brammer, Alfred Grünwald Edmund Wayda obsada aktorska Książę Populescu Państwowy Teatr Muzyczny 19 lipca 1967
Nitouche Hervé (Louis Auguste Florimond Ronger) Henri Meilhac, Albert Millaud Juliusz Lubicz-Lisowski obsada aktorska Major Państwowy Teatr Muzyczny 21 stycznia 1968
Noc w Wenecji Johann Strauss syn Friedrich Zell, Richard Genée, Hubert Marischka Tadeusz Laskowski obsada aktorska Giorgio Testaccio Państwowy Teatr Muzyczny 3 maja 1968
Dama od Maxima Ryszard Sielicki Antoni Marianowicz wg komedii Georges'a Feydeau Aleksander Długosz obsada aktorska Generał Petypon Państwowy Teatr Muzyczny 3 września 1968
Student żebrak Karl Millöcker Friedrich Zell, Richard Genèe Janusz Marzec obsada aktorska Bogumił Małachowski Państwowy Teatr Muzyczny 21 grudnia 1968
Wiedeńska krew Johann Strauss syn Victor Léon, Leo Stein Zofia Weissówna obsada aktorska Kagler, ojciec Franzi Państwowy Teatr Muzyczny 26 września 1969
Eksportowa żona Stanisław Renz Jan Majdrowicz Stanisława Stanisławska, Jan Majdrowicz obsada aktorska Pułkownik Państwowy Teatr Muzyczny 20 listopada 1969
Inez (musical) Edmund Borowski Kazimierz Andrzej Czyżowski Janusz Marzec obsada aktorska Don Pedro, przedsiębiorca na wyspie Państwowy Teatr Muzyczny 12 marca 1970
Cocktail operetkowy (w cyklu Wieczorek we wtorek) różni kompozytorzy różni autorzy obsada aktorska (monologi) Kawiarnia Zamkowa 2 czerwca 1970
Dzwony kornewilskie Robert Planquette Louis Clairville, Charles Gabet Janusz Marzec obsada aktorska Gaspard Państwowy Teatr Muzyczny 27 czerwca 1970
Gejsza Sidney Jones Owen Hall, Harry Greenbank Jan Wodzyński obsada aktorska Imari Państwowy Teatr Muzyczny 30 września 1970
Cygańska miłość Franz Lehár Alfred Maria Willner, Robert Bodanzky Aleksander Długosz obsada aktorska Piotr Dragotin Państwowy Teatr Muzyczny 23 maja 1971



Na scenie

fot. Grażyna Wyszomirska






Telewizja

Tytuł Kompozytor Autor libretta Reżyseria Realizacja TV Postać Teatr Data premiery
Gejsza Sidney Jones Oven Hall, Harry Greenbank Jan Wodzyński Imari Telewizja Szczecin (przeniesienie z PTM) 24 października 1971 (pr. lokalny)



Odznaczenia

  • 1939 – Krzyż Walecznych



O Kazimierzu Kasiewiczu

  • (...) Bardzo dobry w geście i sylwetce jest Kazimierz Kasiewicz. Nic zresztą dziwnego, skoro weźmie się pod uwagę, że ma on długi staż aktorski, podczas którego partnerowali mu - według własnych jego słów - tacy mistrzowie jak Solski czy Leszczyński. (Walerian Pawłowski, „Dama od Maxima” (z cyklu: Półrecenzje W. Pawłowskiego), „Kurier Szczeciński” 1968 nr 232, s. 5)



Bibliografia

Inne źródła





IES64.png
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz